تبلیغات
به سوی آینده - جدول تنبلی
 
به سوی آینده
داستان پیشرفت یه کسی
درباره وبلاگ



نظرسنجی
چه دیدی نسبت به من پیدا کردید؟











صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سلام.
یه مدت شده... فکر کنم قبلا گفتم ولی مشکلی که نداره دوباره میگم. یه مدت شده یه کتابی رو شروع کردم به خوندن به نام روانشناسی تنبلی، هرچند توی خوندنش هم تنبلی میکنم. تا به اینجا خیلی بهم کمک کرده و بزرگترین علت کم کاری و خستگیم رو بالاخره تونستم پیدا کنم. میدونین، میدونستم باید ورزش کنم ولی نمیدونستم که ورزش نکردنم اینقدر توی زندگی روزانه ام تاثیر منفی داره. توی این کتاب با عنوان "خستگی مزمن" ازش یاد کرد که بیشتر به علت فعالیت پایین بدن اتفاق میوفته و افراد کمی هستن که مشکلات پزشکی داشته باشن. خلاصه. اوایل تابستون بود که سعی کردم ورزش رو شروع کنم ولی خوب ادامه پیدا نکرد و خوب مشخصه که اون موقع هم حدس میزدم که برای زندگی بهتر لازمه ورزش کنم ولی این کتاب یکم دیدم رو واضحتر کرد. گفت فقط 15 تا 20 دقیقه دویدن در روز یا هر یه روز درمیون. حالا. من میخوام اینکار رو انجام بدم. اول این که هیچ فشاری نباید به خودم بیارم. دیشب یه 400 متری رو از خونه تا سر کوچه دویدم و از کوچه ی بقلی پیاده روی کردم و اومدم خونه. میدونین. راه خیلی کوتاهی بود و زمان دویدنم با پیاده رویم به زور به 15 دقیقه میرسه ولی برای کسی که چندساله ورزش نکرده و تازه میخواد شروع کنه و میدونه اگه بخواد به خودش فشار بیاره زده میشه و تا چند سال دیگه هم هیچ کاری نمیکنه فکر میکنم قابل توجیه باشه.
این داستان به اینجا ختم نمیشه. بیاین ادامه مطلب تا براتون بیشتر بگم.

خوب میدونین. میخواستم قانون بزارم ازین به بعد هر روز تا سرکوچه میدوم یا حداقل هر یه روز درمیون ولی من که خودمو میشناسم راحت سست میشم و بهم فشار میاد و ولش میکنم. قانون راحت شکسته میشه و تنبیهی هم فایده نداره. پس به خوندن کتاب ادامه دادم و به قسمتی رسیدم که گفت به خودتون پاداش یا بهتره بگم حقوق بدین. به محض انجام کار پاداشی رو به خودتون بدین تا ذهن از کاری که بابتش پاداش گرفته خوشش بیاد ولی من هرچی فکر کردم به هیچ پاداشی برای خودم نرسیدم و از طرفی هم نمیتونم خودم تحریم کنم بگم اگه اینکار رو انجام ندی از (مثلا) اینترنت خبری نیست. من که خودمو خوب میشناسم. نه تنها از کاری که باید انجام بدم متنفر میشم و انجامش نمیدم بلکه بیشتر هم میشینم پای کامپیوتر که یعنی بدتر کردن اوضاع اون هم توسط خودم. لااقل کس دیگه ای باشه میتونم لجبازیمو کنترل کنم ولی با خودم که تعارف ندارم. یکم بیشتر کتاب رو خوندم و جلوتر رفتم. توی همون فصل که نمیدونم چرا هنوز تمومش نکردم، یه ایده ی جالب داد که با یکم خلاقیت به شیوه ی خودم کاملش کردم. گفت برای کاراتون نمودار بکشین تا هروقت کارتون رو انجام میدین نمودار بره بالا و حس خوبی بهتون بده خودتون رو تشویق کنین، مثلا یه "دست شما درد نکند" اما تشویق هم به میزان انجام کار باشه مثلا اگر خیلی کار پیش نبردین خیلی هم خودتون رو تشویق نکنین. در هر حال.
یاد کاری افتادم که Mr.S عزیز انجام داد و یه تقویم 40 روزه برای خودش درست کرد. منم اول تصمیم گرفت که یه تقویم 6 ماهه درست کنم اما... بزارین اول بگم که چرا گفتم 6 ماه. توی همین کتاب و توی همون فصلی که از خستگی مزمن گفت اینم گفت که شما الان نتیجه ی چیز هایی که امروز یا دیروز خوردین یا فعالیت های یه هفته پیشتون نیستین و شما دارین نتیجه ی 6 ماه گذشتتون رو میبینین. تمام فعالیت هایی که داشتین و تمام چیز هایی که خوردین. این حرفش برام خیلی جالب بود و باورش کردم. بگذریم و بریم سر اصل مطلب. میخواستم یه تقویم 6 ماهه بسازم ولی خوب که دقت کردم دیدم 6 ماه یعنی نصفی از سال و همین الان هم نصف سال رفته و 6 ماه دیگه میشه اواسط اسفند و نهایتا هم سال جدید و این تقویم اونقدر طولانی هست که نشه درست مدیریتش کرد و فکر کردم که اگه بگم من از این به بعد هر روز که تونستم تا سر کوچه میدوم خیلی راحت تر و عملی تره اما خوب باز هم یه جدول کمه که بهم انگیزه بده که هروقت کاری کردم توش تیک بزنم. پس یه جدول ساختم که تاریخ پایانی نداره و شروعش رو هم از همین شنبه که البته الان گذشته گذاشتم و بجای تیک هم که بگم من امروز رو انجام دادم دیروز نه امتیاز گذاشتم. یعنی هر روز که تا سر کوچه بدویم 2 امتیاز به خودم میدم و هرروز هم که اینکار رو نکنم 2 امتیاز ازم کسر میشه و این امتیاز از 0 کمتر هم نمیشه. اینجوری ممکنه هفته ها امتیازم روی 0 باشه ولی خوب ضرر نکردم و هروقت هم که شروع کنم انگیزه ی زیاد کردن امتیازم رو دارم. مثل یه ماشین که سرعتش میتونه تا بینهایت زیاد بشه ولی سرعتی کمتر از 0 که نداریم. یعنی در صورتی با کسر امتیاز مجازات میشم که شروع کرده باشم و اگه تلاش نکن سرعت یا همون امتیازم کم کم میاد پایین تا به صفر برسه ولی هرگز از صفر پایین تر نمیاد که بخوام. میدونین. قانون هرروز حمام رو که گذاشتم گفتم که اگه روزی نرم حموم باید بعدا جبران کنم یکی بیشتر برم حموم و این باعث شد که اهمال کاری کنم و تعداد حموم هایی که نرفتم زیاد بشه و دیگه ندونم چطور جبرانش کنم اما این ایده خوبیش اینه که از خونه اول (که همون 0 هستش) پایین تر دیگه نداره. خلاصه. برای اینکه باحال تر هم بشه با اکسل براش یه نمودار هم گزاشتم و گفتم حالا که اینطوره بزار غیر از دویدن تا سر کوچه سه تا عمل مفید دیگه رو هم بهش اضافه کنم که یکیش همین هرروز پست گزاشتن توی وبلاگه.
خوب همین. خیلی ممنون از حضورتون. بدرود.
http://mjs2t.mihanblog.com/extrapage/chartlaziness




نوع مطلب : مسیر، 

لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 16 شهریور 1395
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر